Sympozjum 2013 - Biblioteka Internetowa Zmartwychwstańców

Szukaj
Idź do spisu treści

Menu główne

Sympozjum 2013

SYMPOZJA


VII Międzynarodowe Sympozjum z cyklu
Duchowość
Klasztorów Polskich: Przekaz i Komunikacja


Misja Bułgarska Zmartwychwstańców:
150 lat w służbie Kościołowi i społeczeństwu


19 lutego 2013 r.
Centrum Resurrectionis (Sala Kapitulna)
Kraków, ul. Ks. Stefana Pawlickiego 1



Misja bułgarska

zmartwychwstańców:

150 lat w służbie Kościołowi i społeczeństwu


REDAKCJA
ks. Wojciech Misztal
ks. Wojciech Mleczko CR


Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Wydawnictwo Naukowe

Kraków 2013


Zobacz spis treści

 
Logo jubileuszu 150-lecia Misji Bułgarskiej

Autor: Lucjan Bartkowiak CR

     Motyw wykorzystany w logo to najważniejszy fragment z ikony Zejścia do otchłani (Zmartwychwstania). Słowo, które stało się ciałem i ciało, które stało się „wysłowione”, czyli Chrystus paschalny zstępuje (podczas gdy to, co w Nim widzialne śpi w grobie), do otchłani piekła by wydobyć ludzkość tam na Niego oczekującą. Jako pierwszego ożywia Adama (według starych nabożnych tradycji, Adam wraz z Ewą, to jedyni, których Jezus wydobywa osobiście. Teksty apokryficzne wspominają niezliczone zastępy aniołów, które na słowo Chrystusa otwierają groby i wyprowadzają ku życiu rzesze ludzkie. Kto wie, być może są to aniołowie stróżowie tych ludzi?
     Zmartwychwstały chwyta Adama za rękę i rzuca go sobie na ramiona, unosząc ku otwartym na nowo bramom raju. Według tradycji apokryficznej, w momencie zwiastowania anioł odstąpił od rajskich wrót, zamkniętych po grzechu pierwszych rodziców. Owa rajska brama otwarła się szeroko na nowo w momencie przebicia serca Pana. W liturgii wschodniej, w imię tej tradycji, od Paschy do Niedzieli Białej (niedzieli św. Tomasza) carskie wrota pozostają szeroko otwarte.
  Nie jest przypadkowym miejsce, w którym Zmartwychwstały chwyta Adama za rękę: miejsce pulsu, miejsce „wyczuwalnego” życia. Zmartwychwstały Pan ciągle, nieustannie przywraca życie człowiekowi, chwyta go za rękę i w ostygły od grzechu krwioobieg istnienia wtłacza swoją ożywczą łaskę.
  Ten motyw w Kościołach Wschodu jest bardzo ważny, stanowi esencję patrystycznej wiary, wyrażonej w prawosławnej teologii pojęciem przebóstwienia, według której Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek stał się Bogiem. Jednocześnie motyw ten trafnie koresponduje nie tylko z charyzmatem Zmartwychwstańców, ale także przepięknie splata się z jubileuszem 150-lecia misji, jakiej zgromadzenie to podjęło się latem 1863 r. w Adrianopolu i nieprzerwanie pracuje dla Kościoła i społeczeństwa w Bułgarii po dzień dzisiejszy.

Historia misji


„W połowie XIX w. wśród Bułgarów rozpoczął się ruch dążący do zjednoczenia z Kościołem katolickim. By ten ruch podtrzymać i rozwinąć, papież Pius IX zwrócił się do niedawno powstałego i jeszcze nielicznego Zgromadzenia Ojców Zmartwychwstańców, by dostarczyli misjonarzy dla tego narodu. Po zbadaniu terenu przez ks. H. Kajsiewicza, już w 1863 r. wybrał się na tę misję ks. Karol Kaczanowski, a wnet za nim podążyli księża: Tomasz Brzeska, Szymon Kobrzyński, Walerian Przewłocki, Łukasz Wronowski i inni. Wszyscy oni przyjęli obrządek wschodni. Działalność rozpoczęli w Tracji tureckiej, zakładając pierwsze placówki misyjne ze szkołami i internatami. Za ośrodek pracy zmartwychwstańcy obrali Adrianopol, gdzie założyli drukarnię i seminarium duchowne dla kształcenia kleru unickiego. Misja zmartwychwstańców wśród Bułgarów znalazła duże poparcie wśród Polaków w zaborze pruskim, a w Poznańskiem powstało nawet specjalne Bractwo Św. Jozafata dla zbierania funduszów na jej cele.”


Kumor B., Rola Kościoła w utrzymaniu jedności narodu polskiego i idei niepodległości, [w:] Historia Kościoła w Polsce, t. II, cz. 1, red. B. Kumor, Z. Obertyński, Poznań Warszawa 1979, s. 731.


 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego statystyka